شنبه ٠٦ خرداد ١٣٩٦ فارسي|English
 
 
صفحه اصلی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
Gallery is Empty!
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

برگزاري جشنواره هاي بهاري شينتويي در ژاپن

نگاهی به این جشنواره
به طور کلی مراسم آیینی یا دینی بخش جدایی ناپذیر یک فرهنگ اند، در ژاپن نیز روال بر همین است، مراسم آیینی و دینی دو دین شینتو و بودا قوام بخش سنت و فرهنگ ژاپن اند. مراسم بودائی معمولا محدود اند به حوزه یک معبد یا یک مکتب خاص. البته جشن هایی هم مانند جشن "اوبُن" - جشنی برای تطهیر و شادی مردگان- وجود دارند که اختصاص به تمامی معابد بودائی داشته و اکثر شرکت ها کار را در این روز تعطیل می کنند.
بر خلاف جشن های بودائی که بیشتر درون معابد برگزار می شوند و اکثرا با روح نیاکان و درگذشتگان ارتباط دارند، جشن های شینتویی، جشن هایی است با پایکوبی و حرکات موزون، و مردم را در قالب دسته ها و گروه های مختلف به خیابان ها می آورد.
در این نوع جشن معمولا چند ایزدکده شینتویی مرکز قرار می گیرند و دسته ها و گروه های مختلف با علامت های خاص خود، که توضیح داده خواهد شد، به سوی آن ها حرکت می کنند. وجه ممیز دیگر مراسم آیینی شینتو با مراسم بودائی در این است که در هنگامه برگزاری مراسم اطراف ایزدکده شینتویی پر از دستفروشان می شود که غذاها و نوشیدنی ها و خوراکی های مورد علاقه ژاپنی ها را به فروش می رسانند. این غذاها و نوشیدنی ها و خوارکی ها هم معمولا به صورت سرپایی خورده می شوند. دلیل این امر را می توان در علاقه ژاپنی به خوردن و قدم زدن در حین جشن جستجو کرد.
اصلی ترین بخش هر جشن شینتویی را میکوشی(Mikoshi) تشکیل می دهد. میکوشی از نظر شکل شبیه به ساختمان یک نیایشگاه کوچک است که بر روی دو الوار بلند افقی قرار گرفته است. دو الوار در حقیقت برای حمل میکوشی بر روی شانه است. در هر نیایشگاه / ایزدکده یک یا چند میکوشی قرار دارد.

در هر جشن بهاری ساکنان هر منطقه به طور فردی یا خانوادگی میکوشی را بر روی شانه قرار می دهند و شادی کنان و رقص کنان، میکوشی را به سمت سوی مناطق دیگر به حرکت در می آورند. بر تن افراد هر دسته لباسی است که نشان از تعلق آنان به یک گروه یا دسته مرتبط با منطقه یا نیایشگاه خاص دارد. علاوه بر لباس، نوشتن نام منطقه یا ایزدکده و بیرق هایی مزین به نام آن منطقه یا نیایشگاه/ایزدکده از دیگر وجوه تمایز یک دسته از دسته دیگر است. هدف از گرداندن میکوشی در شهر تطهیر شهر و گردش روح خدایان (کامی) در شهر یا کشور است.
وسیله دیگری که در جشن های شینتویی استفاده می شود، تایکا یا طبل است. دلایل استفاده از آن مختلف است. عقیده ای افسانه ای وجود دارد مبنی بر این که: آماتراسو اومی کامی (الهه خورشید، کامی حافظ ژاپن و نیای امپراتوران ژاپن) بر اثر آزاری که از برادرش دیده بود به غاری پناه برد و جهان را تاریکی فراگرفت. از این رو دیگر خدایان برای این که او را غار بیرون بکشند، بر طبل کوبیدند و شادی کردند تا حس کنجکاوی او را بر انگیزند، در نتیجه آماتراسو برای فهم ماجرا و علت پایکوبی از غار بیرون می آید و روشنی دوباره به جهان برمی گردد. یکی از دلایل استفاده از طبل در جشن های شینتویی به این اسطوره باز می گردد.

در استفاده از طبل، طبل را بر روی ارابه ای می گذارند، در بالا و در دو سوی طبل دو نفر می ایستند، در قسمت جلو و عقب ارابه هم معمولا سه نفر می ایستند. در جلوی ارابه طبل افرادی راه می روند و بیرق گروه را حمل کنند، نفرات پشتی ارابه را می کشند و مابقی گروه ارابه را تعقیب می کنند. دو نفری که بالای طبل هستند چراغی را با فاصله زمانی منظم بالا و پایین می برند و بلند می گویند Arai. آرای به معنی تطهیر و شستن است . بعد از هر بار گفتن کسانی که در دو سوی طبل و روی زمین هستند، محکم بر طبل می کوبند.

وسیله دیگری که مورد استفاده قرار می گیرد، داشی یا ارابه است. ارابه توسط نفرات گروه حمل می شود. در درون هر ارابه گروهی موسیقی سنتی می نوازند و نفراتی که معمولا ماسک روباه یا آدم احمق را بر چهره دارند حرکاتی نمایشی اجرا می کنند. هر ارابه مزین به نام گروه و فانوس است.
تمامی گروه ها به دلیل این که مسافت طولانی ای را طی می کنند، نیاز به استراحت دارند. برای همین در جایگاه های مشخصی استراحت گاه هایی برای گروه ها در نظر گرفته شده است.

ه گزارش نمايندگي فرهنگي ج.ايران در ژاپن، از روز 30 آوریل تا 6می( 10 تا 16 اردیبهشت) ایزدکده اووکونیتاما- جین جا ((Ookunitama-jinja در شهر فوچو میزبان دسته ها و گروه هایی بود که مراسم آیینی جشن بهار را برگزار می کردند.

مراسم 30 آوریل موسوم به شیوکومی ( (Shiokumi از 9:30 صبح تا 3:30 بعد از ظهر ادامه داشت، در این مراسم آب رودخانه شیناگاوا را در سطل هایی می ریزند و آواز خوانان آن را تا ایزدکده حمل می کنند، سپس با آن آب اعمال تطهیر را انجام می دهند.
دعا برای حفظ مراسم از هر نوع آسیب حتی نباریدن باران برای اختلال ایجاد نکردن در آن، در روز 1می انجام می شود.
مراسم پاک کردن آیینه که هدف از آن صیقل دادن قلب و دور کردن ارواح و اشباح است، به روز 2 می برگزار می شود.
در روز 3 می؛ دواندن اسب های سفید که نمادگر آمدن خدایان (کامی) به جهان آدمی است انجام می گیرد.
چهارم و پنجم می؛ عمدتا اختصاص به گرداندن میکوشی، تایکا و داشی دارد این دو روز در حقیقت بدنه مراسم را تشکیل می دهد که گزارش مبسوط آن در ادامه خواهد آمد.
6می روز اختتامیه جشن است و طی مراسم آیینی میکوشی ها به درون ایزدکده/ نیایشگاه شینتویی باز می گردند.

 

 

 


١٥:٢٦ - چهارشنبه ٢٧ ارديبهشت ١٣٩٦    /    شماره : ٦٧٨١٧٦    /    تعداد نمایش : ٩


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
فصلنامه گفتگو شماره دو زمستان 1393

فصلنامه گفتگو، بهار 1393

مجله خبري گفتگوي اديان و تمدن ها

مجموعه مقالات

ديالوگ 5

ديالوگ 6
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 403450
بازدید امروز : 229
بازدید این صفحه : 950604
بازدیدکنندگان آنلاين : 5
زمان بازدید : 1.8281

صفحه اصلی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت